fbpx

Jaap Kruijff

Jacob Kruijf (1917-2001) zag de lithografische techniek als de ultieme mogelijkheid om zijn artistieke ideeën vorm te geven. In zijn grafiek komen herinneringen aan het oerwoud van zijn jeugd in Indië en olijfbomen van het Italiaanse landschap samen.

Jakob Johan Kruijff (de achternaam wordt soms, ook door hemzelf, als Kruyff gespeld; roepnaam: Jaap) werd geboren op Sumatra in het toenmalige Nederlandsch Indië op 26 augustus 1917. Na een studie chemie volgde hij lessen aan de kunstacademies van Berlijn, Dresden en Amsterdam. Deze laatste opleiding, de ‘Kunstnijverheidsschool’ gevestigd in het Rijksmuseum de latere ‘Opleiding leraren van de Rietveldacademie’ rondde hij in 1956 af. Hij zou er later docent zou worden. Na zijn opleiding richtte zich voornamelijk op de lithografie. Hij woonde en werkte, samen met een groep kunstenaars, in een ateliercomplex op Wittenburg te Amsterdam. De laatste jaren van zijn leven – vanaf 1998 – werd hij verpleegd in De Wittenberg, een voormalig Luthers Oude mannen- en Vrouwenhuis uit de 18e eeuw op hoek van de Nieuwe Keizersgracht en de Roetersstraat. Hij overleed er op 28 december 2001 op 84-jarige leeftijd.

Jaap Kruijff zocht en vond inspiratie in het Noord-Italiaanse landschap. Daar ervoer hij iets van het oerwoud uit zijn jeugd in Nederlands Indië. Zelf verklaarde hij zijn fascinatie met de rol van de natuur in zijn werk dat het draaide om de ‘droom van vroegste jeugdherinneringen aan opgegroeid zijn aan de rand van oerwoud’. Hij trad de natuur tegemoet vanuit bescheidenheid, open voor wat zich aandiende, een zuchtje wind die de bladeren deed trillen, een vogel die voorbij vloog of de zojuist door brand verschroeide en zwartgeblakerde woud. De lithografie was ‘zijn’ techniek. Wat hem daarin aansprak was de mogelijkheid om in lagen te werken zodat alle denkbare nuances van scherp en onscherp, van het kwetsbaarste grijs tot het aller diepste zwart, bereikbaar werden.

[bron jakobkruijff.nl]