fbpx

Miguel Ángel Cárdenas

Miguel-Ángel Cárdenas (3 oktober 1934-2 juni 2015), ook wel bekend als Michel Cardena, was een Colombiaans-Nederlandse schilder van het nieuwe realisme en popart en een pionier op het gebied van videokunst in Nederland. Zijn werken omvatten een verscheidenheid aan artistieke media, waaronder schilderen, tekenen, video, fotografie, objectassemblages en digitale kunst.

In 1962 verhuisde hij naar Nederland en woont daar sindsdien. Kort na zijn aankomst in Nederland kreeg Cárdenas een solotentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag en nam hij deel aan de grote tentoonstelling “Pop Art and New Realism” (1964-1965; Den Haag, Brussel, Wenen, Berlijn) waar ook werken te zien waren door Marcel Duchamp, Andy Warhol, Roy Lichtenstein en Claes Oldenburg.

Cárdenas was een van de tien kunstenaars die door de toenmalige kroonprinses, HM Koningin Beatrix der Nederlanden waren uitgenodigd voor een reeks culturele avonden in Kasteel Drakesteijn in 1969. [4] Zijn optreden heette “Symfonie voor zeven obers” en omvatte ook Prins Claus, Wim Beeren, Marinus Boezem, Ad Dekkers, Jan Dibbets en Peter Struycken.

Tussen 1963 en 1978 ontving hij verschillende beurzen van het Ministerie van Cultuur van Nederland, waaronder een reisbeurs om naar de VS en Canada te reizen.

Cárdenas begon in 1970 te werken met video als artistiek medium. Twee jaar later richtte hij samen met Sigurdur Gudmundsson, Pieter Laurens Mol en Ulises Carrión het ‘In-Out Center’-First Credit Union of Artists in the Netherlands op, de eerste Nederlandse kunstenaarscoöperatie met een eigen galerie aan de Reguliersgracht in Amsterdam. [3] [6] De grensoverschrijdende evenementen die hier plaatsvonden, waren een belangrijke impuls voor de ontwikkeling van body art, performance en nieuwe kunstvormen in Nederland. Wies Smals liet zich door dit centrum inspireren om in 1975 De Appel op te richten.

[Wikipedia]