fbpx

Willem G.F. Jansen

Willem George Frederik Jansen (1871-1949) schilderde het achterdoek van het Heimansdiorama (28 meter breed en 9 meter hoog) in Artis. Het Heimans Diorama, dat in 1926 ter nagedachtenis aan E. Heimans werd ingericht, laat een Texels duinlandschap zien, met alle flora en fauna van toen. Werk bevindt zich o.a. in het Zuiderzeemuseum, het Gemeente museum Harlingen en in het Singermuseum in Laren.

W.G.F. Jansen woonde en werkte in Haarlem, Amsterdam en Blaricum. Hij werkte ook veel in het veld in Brabant en Drenthe. Verder was hij een leerling van de kunstnijverheidsschool in Haarlem. Begon als plateelschilder en schilderde later veel landschapen met koeien en paarden, stadsgezichten en strandgezichten met schelpenvissers, alles in de trant van de Haagse School. De schilders van de Haagse School, van wie de reputatie tegen 1900 op het hoogtepunt was. Het werk van Josef Israels, Anton Mauve en Jacob Maris had zijn speciale belangstelling. Hij werd lid van de Haagse Kunstkring en raakte bevriend met de oprichter Theophile de Bock.

Studeerde aan de kunstnijverheidsschool in Haarlem decoratieve kunst. Na zijn opleiding werkte hij als decoratieschilder in Amsterdam en schilderde voornamelijk plafonds in Den Bosch, Leeuwarden en Maastricht. Hij kreeg vervolgens een betrekking aangeboden in de aardewerkfabriek Rozenburg waar hij langere tijd aan eigen ontwerpen kon werken tot dat hem een positie werd aangeboden in de aardewerkfabriek Gouda en weer later in de aardewerkfabriek ‘De Distel’ in Amsterdam.

Als schilder ontwikkelde hij een eigen impressionistische stijl. Hoewel hij het landschap in het Gooi bekoorlijk vond en dus ook wel schilderde, werkte hij eveneens in Brabant, Drenthe en in kustplaatsen zoals Egmond. W.G.F. Jansen was een uiterst bekwaam kunstenaar met een evenwichtig temperament. Hij liet zich door niemand beïnvloeden in zijn visie en al had hij veel vrienden onder de Larense kunstenaars, zijn kunst bleef onafhankelijk, rustig, sympathiek, warm en was als een spiegel van zijn krachtige persoonlijkheid. Welk onderwerp hij ook koos, de natuur was altijd zijn uitgangspunt en mensen, dieren, schepen en gebouwen, vormden altijd een harmonieus geheel met het landschap. Zelfs zijn stadsgezichten ademen een landelijke rust en laten de mooiste kanten van een stad zien. Op vallend is dat in de meeste van zijn stads- en dorpsgezichten het water een rol speelt. Havens, vaarten, grachten en rivieren waren hierbij vaak het uitgangspunt. Water, maar ook lucht is in het werk van Jansen sfeerbepalend. Dikwijls beslaat de lucht meer dan de helft van zijn composities en verschaft het de voorstelling van een enorme ruimtelijkheid.