Victor Vasarely

Victor Vasarely, die werd geboren als Győző Vásárhelyi, begon zijn opleiding in 1925 aan de universiteit van Boedapest, waar hij medicijnen studeerde. Hij heeft deze studie afgebroken en begon in 1927 aan de tekenopleiding bij prive-Podolini-Volkmann Academy. Hij studeerde vervolgens vanaf 1928 bij Sándor Bortnyik. Hij zette zijn studie van 1929 tot 1930 voort aan diens atelier, een op Bauhaus-leest geschoeide Sándor Bortnyik’s műhely (workshop), alom erkend als het centrum van Bauhaus studies in Boedapest HU. Hij concentreerde zich op toegepaste grafische kunst en typografische vormgeving. In 1929 schilderde hij zijn blauwe Studie en Groen Study.

In 1930 vertrok Victor Vasarely naar Parijs FR en was tot 1935 werkzaam als grafisch kunstenaar en creatief consultant bij de reclamebureaus Havas, Draeger en Devambez. Hij begon een systeem te ontwikkelen waarin hij voorwerpen uit het dagelijks leven abstraheerde. Hij experimenteerde met textuureffecten, perspectief, schaduw en licht. Deze grafische periode resulteerde in werken zoals Zebra’s (1937), schaakbord (1935), en Girl-power (1934).

Zijn interactie met andere kunstenaars waren in die tijd beperkt. Hij speelde met het idee voor de oprichting van een instituut naar het model van műhely Sándor Bortnyik’s en ontwikkelde daar lesmateriaal voor. Van 1942 – 1944 woonde hij, meestal in goedkope hotels, in Saint-Cere in de Lot departement. Tot 1944 vervaardigde hij vooral grafische werken. Hij wilde immers het individualisme in de schilderkunst achter zich laten en kunst betaalbaar maken voor de massa. Het unieke kunstwerk paste zo gezien minder in zijn ideologie dan het goedkopere reproduceerbare beeld. Toch begon hij zich weer op de schilderkunst te richten.

Na de Tweede Wereldoorlog opende hij een atelier in Arcueil FR, een voorstad op ongeveer 10 kilometer van het centrum van Parijs FR. Sinds 1948 bracht Victor Vasarely meestal zijn zomermaanden door in Gordes FR in de Provence-Alpes-Côte d’Azur. De kubuswoningen daar leidde hem naar de samenstelling van de serie werken genoemd Gordes / Cristal. Hij werkte aan het probleem van de lege en gevulde ruimten op een vlakke ondergrond en de stereoscopische weergave. Vanuit zijn Gordes werken ontwikkelde hij tussen 1951 -1955 zijn kinematische beelden, bovenop acryl ruiten dynamische, bewegende indrukken, afhankelijk van het gezichtspunt. In de zwart-wit periode heeft hij de frames gecombineerd in een enkel scherm door de omzetting van photographies in twee kleuren.

Tussendoor ontwierp hij in 1954 samen met de architect Carlos Raúl ‘Villanueva Hulde aan Malevitsj’ een keramische wand beeld van 100 m² van de universiteit van Caracas, Venezuela. Vanaf 1955 maakte hij meerdere grote kunstwerken die tot doel hadden de architectuur en/of het stadsbeeld een positieve impuls te geven. Het betrof muurschilderingen en reliëfs in keramiek en aluminium. Deze kunstvormen vond hij zeer geschikt voor de openbare ruimte en daarom zichtbaar voor een groot publiek.

Opvallend was zijn streven om ook de driedimensionale kunst en kinetische kunst reproduceerbaar te maken. Op 2 maart 1959, patenteerde Victor Vasarely zijn methode van unites plastiques. Permutaties van geometrische vormen gesneden uit een gekleurd vierkant en daarna herschikt. Hij werkte met een strikt omschreven palet van kleuren en vormen (drie rode, drie groenen, drie blauwe, twee violen, twee geel, zwart, wit, grijs, drie cirkels, twee pleinen, twee rhomboidei, twee lange rechthoeken, een driehoek, twee ontleed cirkels, zes ellipsen) die hij later vergroot en genummerd. Uit dit plastische alfabet, begon hij seriële kunst, een eindeloze permutatie van vormen en kleuren uitgewerkt door zijn assistenten.

Onderstussen vestigde hij zich in 1961 zich in Annet-sur-Marne (Seine-et-Marne departement). In 1963, presenteerde Victor Vasarely zijn palet aan het publiek onder de naam van ‘Folklore planetaire’. 1965 Hommage à l’Hexagone, (De Hulde aan de zeshoek) De Vega serie bestaat uit eindeloze transformaties van inkepingen en opluchting het toevoegen van kleur variaties, het creëren van een eeuwigdurende mobile van optische illusie. In 1965 werd werk van Victor Vasarely opgenomen in het Museum of Modern Art tentoonstelling ‘The Responsive Eye’. Zijn Vega serie speelt met bolvormige zwelling-grids die een optische illusie creert van volume. Op 5 juni 1970, opende Victor Vasarely zijn eerste museum met meer dan 500 werken in een renaissance paleis in Gordes HU (gesloten in 1996).

Enige resultaat