Bert Loerakker
Bert Loerakker, geboren in 1948 in Breda, groeide op in een religieus verdeeld gezin, wat zijn artistieke gevoeligheid vormde. Als kind tekende hij graag en koos hij al vroeg zelfstandig zijn weg; zijn avontuurlijke en missionaire kant werd gestimuleerd door zijn moeder. Na een korte tijd op het seminarie en twee jaar HBS besloot hij kunstenaar te worden, geïnspireerd door een tekenleraar, en studeerde aan de Academie voor Beeldende Vorming in Tilburg. Na enkele jaren lesgeven koos hij voor een carrière als vrij kunstenaar.
Zijn vroege werk begon met zelfportretten en abstraheren, waarna hij tijdens een verblijf in Parijs het wit ontdekte en een geometrische basis ontwikkelde die zijn hele oeuvre zou kenmerken. Geïnspireerd door Piet Mondriaan en Dick Ket combineerde hij natuur en geometrie, emotie en ratio in zijn werk. Hij weigerde zich te laten vangen in een stroming en ontwikkelde zijn eigen stijl, met abstract-geometrische werken en later expressief-geometrische tweeluiken waarin natuur binnen zijn geometrische structuur binnensluipt.
In 2008 verwoestte een brand zijn atelier in Helmond, waardoor al zijn werk en documentatie verloren gingen. Bert herpakte zich, vernieuwde zijn beeldtaal en bleef zoeken naar inspiratie, zoals hij eerder deed in New York. Zijn werk blijft in beweging, met een voortdurende spanning tussen natuur en abstractie, emotie en orde, waarbij beide elementen elkaar versterken. Voor Bert is kunst zowel een persoonlijke expressie als een middel om de kijker aan het denken te zetten.
Bert Loerakker blijft een eigenzinnig denker en schilder, trouw aan zijn radicale keuzes en de voortdurende wisselwerking tussen natuur en geometrie.
