Lia van Leeuwen (Waddinxveen, 1954) volgde van 1984 tot 1987 een opleiding aan de Rotterdamse Academie voor Beeldende Kunsten. Ze woont en werkt in Rotterdam. Lia van Leeuwen maakt abstracte werken waarin bloemen vaak een grote rol spelen. Het kleurgebruik – de kunstenares gebruikt vaak zelf gevonden natuurlijke pigmenten - geeft het werk een gevoel van nauwe verbondenheid met de aarde. Door lijnen in een zinkplaat te krassen, kwam Van Leeuwen erachter dat die lijnen figuren vormen. Ze heeft vervolgens een eigen druktechniek ontwikkeld, die bestaat uit een combinatie van diepdruk en hoogdruk. De etsen van Lia van Leeuwen kenmerken zich door een zeer persoonlijk kleurgebruik. Ze zijn alle min of meer ingekleurd, vaak met pigmenten die ze zelf zoekt (rode aarde) of koopt tijdens haar reizen, zoals Toscane. Het resultaat is dat de voorstelling een heel natuurlijke sfeer krijgt. Het werk krijgt het karakter van een nauw verbonden zijn met de aarde. Stilistisch kun je deze aardsheid ook opmerken. Zij ontdekte dat bij het krassen van lijnen in een zinkplaat elke lijn anders werd. De lijnen veranderden tot vormen en figuren. Zo ontstond een eigen beeldtaal die zich nog steeds ontwikkelt en een zeer speelse en levendige wereld laat zien. Dit speelse, poëtische en licht humoristische in haar werk doet denken aan Paul Klee. In de loop van de jaren heeft ze een eigen manier van afdrukken ontwikkeld. Het gaat hierbij zowel om datgene wat in de plaat ingeëtst/ingekrast is (diepdruk) als om de kleuren die ze er met de roller op aanbrengt (hoogdruk). Dit maakt dat ieder blad net even anders kan zijn. Elke ets is dus uniek.