Olivier Julia
Olivier Julia is een in Zuid-Frankrijk geboren grafisch kunstenaar die zich sinds het begin van zijn carrière in Amsterdam heeft gevestigd. In 1981 rondde hij daar zijn opleiding tot grafisch kunstenaar af (Vrije Akademie en Gerrit Rietveld). Zijn werk werd al vroeg onder de aandacht van het publiek gebracht en kenmerkt zich door een sterk grafische en abstracte benadering van de werkelijkheid.
Julia vindt zijn inspiratie in de alledaagse omgeving. De voorwerpen, structuren en ritmes die hem omringen, vormen het uitgangspunt voor zijn grafische werk. Daarbij gaat het hem niet zozeer om een natuurgetrouwe weergave van het onderwerp, maar vooral om de onderlinge verhoudingen van lijnen, vlakken, structuren en tonen. Verticalen, horizontalen en diagonalen spelen een belangrijke rol, evenals het ritme en de afwisseling tussen stilstaande en liggende vormen.
Een vroeg voorbeeld hiervan vormt zijn serie met strandstoelen. De dicht op elkaar geplaatste en samengeklapte stoelen leveren een complex spel van lijnen en vlakken op. De combinaties van houten latten, felgekleurde doeken en de schaduwen die daarop vallen, worden door Julia vertaald naar een grafisch beeld in grijstinten en zwart.
Ook de gebouwde omgeving vormt een belangrijk thema binnen zijn oeuvre. Vooral de architectuur van Amsterdam heeft hem geïnspireerd. In zijn prenten streeft hij niet naar een exacte weergave van gebouwen, maar onderzoekt hij de ritmische werking van bakstenen, ornamenten, ramen en deuromlijstingen. Voor deze architectonische prenten maakt hij voornamelijk gebruik van de droge-naaldtechniek. Ook de architectuur van Venetië heeft als inspiratiebron gediend.
Een bijzonder onderdeel van zijn werk wordt gevormd door de houten loodsen van de Amsterdamse Houthaven. Deze eenvoudige, anonieme en functionele bouwwerken weet Julia om te vormen tot krachtige grafische monumenten. Hij onderzoekt de loodsen vanuit verschillende gezichtspunten en legt hun vormen, structuren en onderlinge ritmes vast in series prenten. Juist door deze herhaalde observatie ontstaat een gelaagd beeld van de verlaten sfeer van het havengebied.
In zijn grafische werk bereikt Olivier Julia een hoge mate van abstractie, zonder het oorspronkelijke onderwerp volledig los te laten. Zijn prenten getuigen van een nauwkeurige observatie, een sterk gevoel voor ritme en compositie en een grote beheersing van het grafische ambacht. De werkelijkheid vormt daarbij steeds het vertrekpunt, maar wordt door hem teruggebracht tot haar essentie: lijnen, vlakken, structuren en licht.
