Adriaen van de Venne
Adriaen Pietersz. van de Venne ('t Woudt, gedoopt op 22 april 1590 – Den Haag, 12 november 1662) was een veelzijdige Nederlandse kunstenaar: schilder, grisailleschilder, miniatuurschilder, graveur, tekenaar, dichter en uitgever. Zijn ouders waren Pieter van de Venne en Jannetgen Beunincx, en hij was de broer van de drukker Jan Pietersz. van de Venne. Hij volgde lessen bij Jeronymus van Diest (I) en Simon de Valck. In 1605 schreef hij zich in als student in Leiden, en in 1607 wordt hij vermeld in Antwerpen. Van 1608 tot 1625 woonde hij in Middelburg, waar hij in 1614 trouwde met Elisabeth de Pours. Ze kregen drie kinderen die de volwassenheid bereikten. In 1625 vestigde hij zich opnieuw in Den Haag en werd dat jaar toegelaten tot het Haagse Sint-Lucasgilde. In 1656 was Van de Venne een van de oprichters van de Confrerie Pictura. Zijn oeuvre omvat genrestukken, historiestukken, landschappen, portretten en architectuurstukken. Hij gaf les aan Sybrand van Beest, Leonard Bramer en aan zijn twee zoons, Huijbregt en Pieter van de Venne. Van de Venne volgde de stijl van kunstenaars als Jan Brueghel (I) en Gillis van Coninxloo en oefende invloed uit op schilders als Antoine Lenain en François Ryckhals.
