Karel Dujardin
Karel Dujardin (Amsterdam, 27 september 1626 – Venetië, 20 november 1678) was een Nederlands kunstschilder, vooral bekend om zijn Italianiserende landschappen. Hij groeide op in een familie van vetsmelters en vleeshouwers aan het einde van de Kalverstraat. Na het faillissement van zijn ouders in 1638 is onbekend van wie hij les kreeg, hoewel Pieter Nason, Nicolaes Berchem en Paulus Potter worden genoemd. In 1649 woonde hij in Parijs, waar hij trouwde met Suzanne van Royen, en later in Lyon. In 1651 keerde hij met zijn vrouw terug naar Amsterdam en verhuisde in 1656 naar Den Haag, waar hij medeoprichter werd van de Confrerie Pictura en lid van de schutterij. In 1660 keerde hij terug naar Amsterdam en verwierf hij aanzien bij verzamelaars, onder wie Gerrit Uylenburgh.
Dujardin werkte in verschillende genres, van pastorale landschappen tot historiestukken en portretten, waaronder die van Jan Reynst, Jacob de Graeff en Michiel de Ruyter. In 1675 reisde hij via Texel, Lissabon, Tanger en Algiers naar Rome, waar hij lid werd van de Bentvueghels en de bijnaam Barba di Becco kreeg. Hij vestigde zich later in Venetië, waar hij overleed aan voedselvergiftiging na een kort ziekbed.
